Fundacja Wolność i Pokój

Centrum Informacji

Mariusz Maszkiewicz

Mariusz Maszkiewicz

Mariusz Maszkiewicz (*1959). Wychowywał się w Goleniowie k/Szczecina, w 1978 roku wstąpił do Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej. Odbył roczny nowicjat w Kiekrzu, a następnie trzy semestry studiów filozoficznych w Seminarium Zagranicznym w Poznaniu. W lutym 1981 roku postanowił wyjechać do Krakowa, aby studiować u prof. Tischnera. W 1986 ukończył studia na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego i tamże doktoryzował się w 1993 r. Podczas kilkumiesięcznego pobytu na Uniwersytecie Getyndze (RFN) nawiązał korespondencję z Jerzym Giedroyciem i „Kulturą” paryską. Tam opublikował tekst „Tyle piwa za darmo…” opowiadający o udziale LWP w agresji na Czechosłowację w 1968 r. Po powrocie do kraju ścigany przez SB i namawiany do współpracy przystąpił do WiP w Krakowie. W styczniu 1987 r. wcielony do Szkoły Podchorążych Rezerwy w Poznaniu odmówił złożenia przysięgi, zastraszany, więziony i zdegradowany odpracował resztę służby obowiązkowej w batalionach inżynieryjno-budowlanych w Krotoszynie i Gnieźnie. Publikował w niezależnej prasie, jego opowiadanie-pamiętnik „Papież w wojsku” przyniosło mu główną nagrodę w konkursie literackim „Więzi” (grudzień 1987). Po uwolnieniu z wojska zamieszkał w Częstochowie, gdzie włączył się działalność środowisk opozycyjnych. Razem z Jarosławem Kapsą założył pismo „Dyskurs”, współpracował z ks. Marianem Dudą w środowiskach duszpasterstwa zawodowego, a w 1989 roku współorganizował Częstochowski Komitet Obywatelski. Z Marianem Magierą prowadził Wojewódzkie Biuro Wyborcze „Solidarności” (IV-VII 1989 roku). Na prośbę abp Nowaka kierował w 1990 roku kilka miesięcy Wydziałem ds. Wyznań Urzędu Wojewódzkiego. Był jednocześnie pracownikiem naukowym Instytutu Religioznawstwa UJ. W listopadzie 1990 podjął pracę w dyplomacji. W latach 1990–1991 kierował Wydziałem ds. Polonii w MSZ. Był pierwszym polskim powojennym oficjalnym przedstawicielem na Litwie (chargé d’affaires a.i.), radcą-ministrem Ambasady RP w Wilnie w latach 1991–1994. Założył konsulat w Grodnie, pełnił funkcję Konsula Generalnego w latach 1994–1997. Od 1998 do 2002 był Ambasadorem RP na Białorusi. Po powrocie do kraju zajmował się działalnością gospodarczą. W 2002 stworzył firmę doradczą „Biuro Promocji Gospodarczej Europa Wschód”, pomagającą polskim firmom w kontaktach gospodarczych na rynkach byłego ZSRR. 24 marca 2006 został zatrzymany na Placu Październikowym w Mińsku przez białoruską milicję w trakcie trwającego protestu po sfałszowanych wyborach prezydenckich. Białoruski sąd wymierzył mu karę 15 dni aresztu. Aresztowanie wywołało międzynarodowe protesty w tym także protest głodowy 72-letniego ojca – Jerzego Maszkiewicza. Od stycznia do listopada 2007 pełnił funkcję doradcy Prezesa Rady Ministrów ds. polityki wschodniej. Od lutego 2008 do marca 2009 był wicedyrektorem Departamentu Wschodniego Ministerstwa Spraw Zagranicznych, współpracując m.in. przy koncepcji Partnerstwa Wschodniego UE. Zwolniony z funkcji przez kilka lat pozostaje w dyspozycji pełniąc w MSZ jedynie społeczną funkcję Przewodniczącego Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” Pracowników Służby Zagranicznej. Od 2007 roku jest adiunktem w Katedrze Europeistyki na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego.

Napisał kilkadziesiąt prac naukowych, artykułów dotyczących socjologii, religioznawstwa, antropologii kultury i stosunków międzynarodowych. Jest autorem książek: „Mistyka i rewolucja” (Kraków 1995); „Białoruski Tristan”(Wrocław 2006), „Białoruś- zespół ukrytego paradoksu”(Warszawa-Kraków 2008), „Nasz patriotyzm ich szowinizm” /Rozmowa z V. Landsbergisem/ (Toruń 2011), „Między bezpieczeństwem i tożsamością” (Wrocław 2013).

Reklamy

Zasady kopiowania z witryny FWiP

Wszelkie materiały publikowane w Centrum Informacji FWiP publikowane są na zasadach licencji Creative Commons 3.0 BY-NC (Uznanie Autorstwa - Użycie Niekomercyjne) chyba, że jest zaznaczone inaczej.

Odpowiedzialność za treść artykułów

Artykuły są wyrazem poglądów ich Autorów. Za treść przedruków, ogłoszeń itp., jeśli nie jest zaznaczone inaczej, odpowiada redaktor odpowiedzialny. Dokumenty i stanowisko Fundacji Wolność i Pokój muszą być sygnowane przez władze Fundacji zgodnie z jej Statutem

Kontakt z redakcją witryny FWiP