Fundacja Wolność i Pokój

Centrum Informacji

W sprawie odznaczeń

2014-10-15-023556
Mail wyjaśniający „o co chodzi”

Wiesiu
Złożone zostały trzy pisma. Pierwsze napisane przez Jarka Kapsę i podpisane przez Jaremę; nie znam daty jego złożenia bo nie składałem go. Drugie pismo było przygotowane przeze mnie na podstawie pisma Jarka bo Kancelaria odpowiedziała, że pierwsze pismo było za długie i brakowało na początku jednoznacznie sformułowanego celu (!) (złożone 12.03.2015 podpisane przez Zuzę i przeze mnie). Trzecie pismo, przygotowane przez Grzegorza Majewskiego jest wyrazem naszego niezadowolenia ze sposobu potraktowania naszych koleżanek i kolegów przez Kancelarię Prezydenta RP i zostało złożone 21.05.2015
Darek

Pismo nr 1

Pan Bronisław Komorowski
Prezydent Rzeczpospolitej Polskiej

Szanowny Panie Prezydencie,

W kwietniu 2015 r mija 30 lat od podpisania w Krakowie deklaracji tworzącej Ruch Wolność i Pokój. Był to wyraz przemian pokoleniowych i programowych w historii polskiej opozycji antykomunistycznej. Ruch jednoczył ludzi młodych, którzy dojrzewali w okresie stanu wojennego. Impulsem bezpośrednim powstania Ruchu WiP był protest w obronie Marka Adamkiewicza represjonowanego za odmowę złożenia przysięgi wojskowej. Ten sprzeciw wyznaczał nowa płaszczyznę działań na rzecz przywrócenia niezbywalnych praw obywatelskich, szerszą niż zdefiniowaną w ruchu na rzecz niezależnych związków zawodowych „Solidarność”. Deklaracja „Wolność i Pokój” wpisywała się w szeroki nurt europejskiego ruchu pacyfistycznego i ekologicznego, wpływając jednocześnie na ewolucję tego ruchu przez odejście od idei jednostronnych ustępstw wobec państw totalitarnych.

Różniło WiP od zachodniego nurtu wyraźne podkreślenie, że „nie przeciwstawimy się wojnie, jeśli nie zwalczymy systemów politycznych opartych na wewnętrznej przemocy państwa wobec obywateli” , powiązanie troski o ochronę środowiska z demokratycznym prawem do informacji i współdecydowania obywatelskiego, łączenie postulatu wyzwolenia narodowego z tolerancją i wolnością każdego człowieka w poszukiwaniu własnej drogi do szczęścia. Tak akcentowane wartości wpływały na zmiany programowe podobnych ugrupowań w zachodniej Europie, a także stały się wzorem dla ruchów społecznych powstających w Europie Środkowej i Wschodniej ( m.in dla węgierskiego FIDESZ-u).

Ruch WiP zasłynął spektakularnymi działaniami: manifestacjami, pikietami, happeningami, głodówkami protestacyjnymi, odsyłaniem książeczek wojskowych. Tworzył przez to nową jakość działań opozycyjnych. Środowiska WiP stworzyły kilkanaście wydawnictw, tworzących i rozpowszechniających prasę i książki. Istotny był także udział WiP-owców w pomocy dla akcji strajkowej „Solidarność” w 1988 r ( Gdańsk, Nowa Huta, Jastrzębie). Wiele z działań miało charakter prekursorski: protest przeciw zatruwaniu środowiska przez wrocławską hutę „Siechnicę”, sprzeciw wobec budowie elektrowni jądrowej w Żarnowcu, walka o prawo do odmowy służby wojskowej, manifestacje przy grobie Otto Schimka w imię wolności sumienia, upamiętnienie ofiar zbrodni kieleckiej.

Ruch WiP jednoczył kilkaset osób z kilkudziesięciu ośrodków w kraju. Jednoczył ludzi o różnych poglądach i doświadczeniach: konserwatystów i anarchistów, socjalistów i liberałów, feministki i chadeków, pokazując przez to praktyczną wartość tolerancji. Różne były wybory i drogi ludzi z WiP – u po 1989 r. Część kontynuowała działalność, tworząc współczesne ruchy ekologiczne i pacyfistyczne, część zdecydowała się budować fundamenty służb niepodległego państwa, większość zrezygnowała z aktywności publicznej szukając dla siebie indywidualnej ścieżki rozwoju.

Zwracamy się do Pana Prezydenta o uczczenie rocznicy powstania Ruchu Wolność i Pokój w sposób godnie pokazujący jego wkład w polską drogę do wolności i niepodległości. Prosimy o rozważenie możliwości zaproszenia aktywistów WiP przez Kancelarię Prezydenta i osobiste spotkanie Pana Prezydenta z nimi podczas uroczystości odznaczeń.

Z okazji rocznicy w sposób szczególny zależy nam na wyróżnieniu kobiet aktywistek WiP. Ich ofiarność, pracowitość, odwaga i umiejętności organizatorskie często były niedostrzegane lub lekceważone. Bagatelizowane były ich przeżycia, w tym trud oczekiwania i wspomagania bliskich osadzonych w aresztach. Chcemy im oddać szczególny hołd i pokazać, że opozycja miała także piękną twarz kobiecą.

Mamy nadzieję, że Pan Prezydent, dzieląc w przyszłości podobne naszym doświadczenia działań w antykomunistycznej opozycji, przychyli się do naszej prośby o godne uczczenie Ruchu WiP w 30 rocznicę jego powstania.

Z poważaniem
Jarosław Dubiel
Prezes Zarządu Fundacji Wolność i Pokój

Pismo nr 2

Pan Bronisław Komorowski
Prezydent Rzeczpospolitej Polskiej

Szanowny Panie Prezydencie,

Zwracamy się do Pana Prezydenta z prośbą o uczczenie 30  rocznicy powstania Ruchu Wolność i Pokój, który w naszej ocenie wniósł niebagatelny wkład w polską drogę do wolności i niepodległości. Nadanie przez Pana Prezydenta odznaczeń państwowych oraz zaproszenie aktywistów WiP na tę uroczystość przez Kancelarię Prezydenta byłoby godnym uczczeniem jubileuszu z udziałem Pierwszego Obywatela Rzeczpospolitej.

W kwietniu 2015 r. mija 30 lat od podpisania w Krakowie deklaracji założycielskiej Ruchu Wolność i Pokój. Impulsem bezpośrednim powstania Ruchu WiP był protest w obronie Marka Adamkiewicza, aresztowanego za odmowę złożenia przysięgi wojskowej na wierność Armii Czerwonej. Po raz pierwszy rozgłos i uznanie w społeczeństwie znaleźli ludzie młodzi upominający się o godność żołnierza polskiego, któremu kazano przysięgać wierność obcej armii.

Ruch WiP zasłynął spektakularnymi działaniami: manifestacjami, pikietami, happeningami, głodówkami protestacyjnymi, odsyłaniem książeczek wojskowych w ramach protestu przeciwko skazywaniu na kary więzienia osób odmawiających pełnienia służby wojskowej z powodów politycznych lub pacyfistycznych, oraz akcjami ekologicznymi. Co roku w Machowej przy symbolicznym grobie Otto Schimka – rozstrzelanego przez Niemców żołnierza Wehrmachtu – odbywały się manifestacje upamiętniające jego postawę odmowy udziału w zbrodniach wojennych. Stworzono kilkanaście wydawnictw rozpowszechniających niezależną prasę i książki. Uczestnicy Ruchu wzięli udział w akcjach strajkowych „Solidarności” w 1988 r.

Ruch WiP jednoczył kilkaset osób z kilkudziesięciu ośrodków w kraju o różnych poglądach i doświadczeniach: konserwatystów i anarchistów, socjalistów i liberałów, feministki i chadeków, pokazując przez to praktyczną wartość pluralizmu i tolerancji. Różne były wybory i drogi ludzi z WiP – u po 1989 r. Część kontynuowała działalność, tworząc współczesne ruchy ekologiczne i pacyfistyczne, część zdecydowała się budować fundamenty służb niepodległego państwa, większość zrezygnowała z aktywności publicznej szukając dla siebie indywidualnej ścieżki rozwoju.

Z okazji rocznicy w sposób szczególny zależy nam na wyróżnieniu kobiet uczestniczek Ruchu WiP. Ich ofiarność, pracowitość, odwaga i umiejętności organizatorskie często były niedostrzegane lub lekceważone. Chcemy im oddać szczególny hołd i pokazać, że opozycja miała także piękną twarz kobiecą.

Mamy nadzieję, że Pan Prezydent dzieląc w przeszłości podobne naszym doświadczenie działalności w antykomunistycznej opozycji, przychyli się do naszej prośby o godne uczczenie Ruchu Wolność i Pokój w 30 rocznicę jego powstania.

Z wyrazami szacunku
Zuzanna Dąbrowska-Denisiuk, Wiceprezes zarządu Fundacji Wolność i Pokój
Dariusz Zalewski, Wiceprezes zarządu Fundacji Wolność i Pokój

Pismo nr 3

Pan Bronisław Komorowski
Prezydent Rzeczpospolitej Polskiej

Szanowny Panie Prezydencie,

Fundacja Wolność i Pokój skierowała do Pana prośbę o odznaczenie działaczy opozycji demokratycznej zrzeszonych w Ruchu Wolność i Pokój, do której okazją jest 30 rocznica powstania naszego Ruchu. Staraliśmy się z Pańskimi urzędnikami współpracować jak najlepiej, aby nie przysporzyć nikomu niepotrzebnej pracy. Tym bardziej więc zaskoczeni zostaliśmy wynikami pracy Pańskiej Kancelarii – spośród złożonych wniosków wybrano jedynie czternaście osób do uhonorowania odznaczeniem państwowym, nadawanym przez Prezydenta RP. Odrzucono około 2/3 wniosków. Nie zostały podane żadne przyczyny, ani kryteria, którymi się kierowano. Nie jesteśmy w stanie dociec prawdziwych przyczyn tak poniżającego potraktowania osób zasłużonych dla polskiej wolności.

Uczestnicy Ruchu Wolność i Pokój od chwili jego powstania byli w orbicie zainteresowania zarówno Służby Bezpieczeństwa, jak i wojskowego kontrwywiadu. Spowodowane było to odrzucaniem przez nas roty przysięgi wojskowej każącej przysięgać na wierność Armii Radzieckiej oraz walką o prawo do odmowy pełnienia służby wojskowej zarówno z przyczyn religijnych, światopoglądowych, jak i politycznych. To nasi działacze byli bezwzględnie ścigani, kiedy cała opozycja wyszła już z więzień. To nasi koledzy odbywali wyroki i byli osadzani w aresztach. Często zdarzały się pobicia i zastraszanie rodzin. Tworzyliśmy Ruch, który jeszcze w okresie PRL-u zmusił komunistów do ustępstw, wykreślono z treści przysięgi wojskowej hańbiący mundur zapis o wierności Armii Radzieckiej. Wywalczyliśmy także wprowadzenie zastępczej służby wojskowej. Nie jesteśmy gorszymi opozycjonistami niż starsi od nas koledzy a wystarczy ich o to zapytać. Niektórzy pracują w Pańskiej Kancelarii. Można też zapytać młodszych naszych kolegów z opozycyjnych organizacji młodzieżowych, którzy już zostali przez Pana odznaczeni.

Jednocześnie pragniemy dodać, znając się nawzajem z lat 80-tych, że z wielką starannością przygotowaliśmy wnioski o odznaczenia i mamy orientację w zasobach IPN dotyczących naszej przeszłości. Wiemy kto i co robił, jakie ma zasługi, jakie ponosił kary. Wnioski podane przez naszą Fundację pisane były przez historyków, upaść więc musi możliwy argument o słabym ich przygotowaniu. I właśnie z tego punktu widzenia decyzje podjęte w sprawie odznaczeń są dla nas kompletnie niezrozumiałe. Mamy prawo w tej sytuacji podejrzewać, że nastąpiło co najmniej zaniedbanie wynikające z braku wiedzy na temat historii lat osiemdziesiątych. Wnioski nasze zostały bowiem rozpatrzone w sposób dalece przypadkowy, pominięto ludzi o ogromnych zasługach, których biogramy można znaleźć w Wikipedii lub Encyklopedii Solidarności. Pominięto także ludzi siedzących w więzieniu, wyrzucanych ze studiów, prześladowanych przez SB na różne sposoby.

  1. Domagamy się ujawnienia  kryteriów oceny merytorycznej wniosków. Pozwoli nam to przedstawić uczestnikom Ruchu powody, dla których wydają się oni Głowie Państwa niegodni zaszczytu odznaczenia za opozycyjną działalność w PRLu.

  2.  Domagamy się odpowiedzi na pytanie, na jakiej podstawie wnioski złożone przez naszą Fundację zostały przesłane do Instytutu Pamięci Narodowej. Zgodnie z prawem muszą być one opatrzone własnym podpisem i zgodą zainteresowanego. Członkowie naszego Ruchu nie upoważniali ani Fundacji, ani tym bardziej Kancelarii Prezydenta do takiego działania. Przedstawiciele IPN kontaktowali się z nami w tej sprawie, dopytując o powody takiej decyzji Kancelarii Prezydenta RP, ale nie byliśmy w stanie im tego wyjaśnić. 

Warszawa 20.05.2015

Z należytym respektem
Zarząd, Rada i współpracownicy Fundacji Wolność i Pokój:
Marek Adamkiewicz
Wojciech Bafeltowski
Wiesław Cupała
Zuzanna Dąbrowska-Denisiuk
Jarosław Dubiel
Małgorzata Gorczewska
Jarosław Kapsa
Marek Krukowski
Zdzisław Kulawik
Grzegorz Majewski
Piotr Odrzywołek
Małgorzata Tarasiewicz
Dariusz Zalewski
Do wiadomości:
Władysław Frasyniuk
Zbigniew Janas
Jan Lityński
Tomasz Nałęcz
Józef Pinior
Zofia Romaszewska
Jacek Taylor
Henryk Wujec
Członkowie kapituły Orderu Odrodzenia Polski
Advertisements

8 comments on “W sprawie odznaczeń

  1. Marek Krukowski
    25 Maj 2015

    jest też na twitterze

  2. Justyna Jan-Krukowska
    25 Maj 2015

    Niestety, to było prawie do przewidzenia, że B.Komorowski „skomplikuje” kwestię odznaczeń WiPowców. Życzę wszystkim zasłużonym, żeby odebrali je z rąk nowego Prezydenta RP. W sprzyjających warunkach i w miłej atmosferze 🙂

    • Irek Ziółkowski
      29 Maj 2015

      Zgadzam się w 100% 😉

  3. Maciej Gawlikowski
    6 czerwca 2015

    Macie pretensje o przesłanie wniosków przez Kancelarię Prezydenta do IPN-u? A jak inaczej, skoro to Prezes IPN wnioskuje do Prezydenta o przyznanie Krzyża Wolności i Solidarności? Przecież nie da się tego załatwić bez procedury lustracyjnej (nią de facto objęty jest każdy zgadzający się dostać KWiS).

    Rzeczywiście szkoda, że obchody 30-lecia były tak mikre, że nie było dużej, centralnej uroczystości połączonej z hurtowym odznaczeniem tych, którym się to należy. A jest ich niemało.

    Pozdrawiam

    • Darek Z.
      11 czerwca 2015

      Kompletnie Maćku nie w tym rzecz, że Kancelaria Prezydenta RP przesłała wnioski do IPN. Wnioski zostały złożone do Kancelarii nie o przyznanie Krzyża Wolności i Solidarności tylko o odznaczenia państwowe będące w gestii Prezydenta RP. Kancelaria Prezydenta po uważaniu komuś przyznała odznaczenie, a komuś nie. I tu jest problem, bo nikt nie ‚napierał się’ a trzeba było ludzi namawiać, i dlaczego Heniowi przyznano a Julce nie…?

  4. Gwido Zlatkes
    9 czerwca 2015

    A ja poproszę o podanie pełnej listy zaproponowanych przez Zarząd do nagrodzenia i listy tych, którzy dostali medale. Poza tym z tego co słyszałem nagrodzeni WiP-owcy (część?) na znak protestu odmówili przyjęcia czy też zbojkotowali uroczystość — czy nie należałoby się tym podzielić?

    • Darek Z.
      11 czerwca 2015

      Poczekajmy Gwido do czasu odpowiedzi z Kancelarii Prezydenta RP. Termin mija około 20 czerwca.

  5. Irek Ziolko
    12 czerwca 2015

    Będzie dobra okazja – 17 listopadzie jest okrągła 30 rocznica Delaracji ideowej WiP-u z Machowej. W tej sytuacji trzeba zwrócić się do Dudy z zapytaniem (i przedstawieniem dotychczasowej korespondencji) czy nie byłoby dla niego jako Pierwszego Obywatela Rzeczpospolitej honorem (i ze wzajemnością) wyróżnienie obywatelskiego i wyjątkowego w swoim charakterze Ruchu WiP. 🙂 Zgadzam się też z Grzegorzem (Grzegorz Majewski) – wykorzystać ‚huk’ i powiększyć liczbę wniosków. W kuluarach warszawskiej Konferencji z okazji 30-lecia rozmawiałem z Małgosią (Małgorzata Wyrwicz), że czuje się niedocenienie działań ludzi z 89. i z początku lat 90, a przecież była kontynuacja, choćby Żarnobyl, Tama Tamie czy obrona Gałuszko i dziesiątków innych objectorów (co też jest dobrze udokumentowane). Nie zamykajmy sami ram c\zasowych. Rok 89. można interpretować na kilka sposobów. Dla wielu przełomem mogą być dopiero pierwsze, naprawdę wolne wybory, zarówno parlamentarne i prezydenckie, a dla innych rozwiązanie WSI. 🙂 [przeklejone z fb grupy WiP]

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on 25 Maj 2015 by in Historia, Patriotyzm, Społeczeństwo and tagged .

Zasady kopiowania z witryny FWiP

Wszelkie materiały publikowane w Centrum Informacji FWiP publikowane są na zasadach licencji Creative Commons 3.0 BY-NC (Uznanie Autorstwa - Użycie Niekomercyjne) chyba, że jest zaznaczone inaczej.

Odpowiedzialność za treść artykułów

Artykuły są wyrazem poglądów ich Autorów. Za treść przedruków, ogłoszeń itp., jeśli nie jest zaznaczone inaczej, odpowiada redaktor odpowiedzialny. Dokumenty i stanowisko Fundacji Wolność i Pokój muszą być sygnowane przez władze Fundacji zgodnie z jej Statutem

Kontakt z redakcją witryny FWiP

%d blogerów lubi to: